Θέμα: παιδεία (παρουσίαση)

 Σχεδιάγραμμα για την Έκθεση της Γ' (με τη βοήθεια του Αϊνστάιν...)

Η παρουσίαση σε μορφή κειμένου : εδώ


Για το δημιουργικό σχολείο, θέμα πανελληνίων: εδώ

Ενδιαφέρουσα και η σχετική διάλεξη του Ευγένιου Τριβιζά:

                         

Η στάση των ξένων δυνάμεων στην Ελληνική Επανάσταση

            από τη "Μηχανή του χρόνου"

Μπορεί να προβληθεί μετά τις 3 πρώτες ενότητες 

(Συνέδριο Βιέννης-Κινήματα-Ελλην. Επανάσταση).

Στόχος να εμπεδωθούν οι πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό του νεοσύστατου κράτους 

σε συνδυασμό με τα ευρωπαϊκά συμφραζόμενα

και να προκύψει γόνιμη συζήτηση για διαχρονικές έννοιες όπως "διπλωματία", "ισορροπία δυνάμεων", "επεμβάσεις" κλπ.

Με αφορμή το βίντεο μπορεί να γίνει επέκταση σε κατοπινές συμμαχίες 

με βάση το ακόλουθο φύλλο εργασίας και την παρουσίαση χαρτών:

α) ισορροπία δυνάμεων-συμμαχίες

β) παρουσίαση ( χάρτες συμμαχιών)

πρόταση για τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου

Βίντεο όπου ενσωματώνονται εικόνες,απαγγελίες,τραγούδια,ντοκιμαντέρ και ταινίες..:

"Παιδιά της Ελλάδος...παιδιά του κόσμου"

το concept είναι ''βλέμμα παιδιών-βλέμμα προς παιδιά'', γι' αυτό ξεκινάει με φωτογραφίες παιδιών και το ποίημα του Αναγνωστάκη "Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια.." και τελειώνει με τη φωτό του μικρού Αργύρη απ' το Δίστομο..

                   Β’ Παγκόσμιος πόλεμος     

    α.   παιδιά του πολέμου- παιδιά του Χίτλερ (εικόνες)

    β.   άνοδος Χίτλερ/ναζισμού στη Γερμανία (από βίντεο National Geographic και Ν. Γεωργιάδου ''Το αυγό του φιδιού'')

    γ.   απόσπασμα από ταινία «Η Λίστα του Σίντλερ»

    δ.   ντοκιμαντέρ «Άουσβιτς»

    ε.   απόσπασμα από ταινία «Το κύμα»

    στ. μέθοδοι προπαγάνδας στη ναζιστική Γερμανία (Powerpoint της συμβούλου Μεσσηνίας Β. Σακκά)

         [εδώ ταιριάζει να παιχτεί ο ''Σπιούνος'' του Μπρεχτ]

                    Η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο

        α.  Ιταλική επίθεση 28^ης Οκτωβρίου 1940, «ΟΧΙ» («Εμείς οι Έλληνες», Σκάι)

        β.  Γερμανική Κατοχή: Δίστομο Βοιωτίας (από ντοκιμαντέρ «Ένα τραγούδι για τον Αργύρη»)​

Όπου ακούγεται ορχηστρικό κομμάτι: τραγουδά η χορωδία.

ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ: Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Υλικό απ'το "Φωτόδεντρο" : εδώ

μικρασιατική καταστροφή: συναισθηματική προσέγγιση/ενσυναίσθηση

   Η συνέντευξη: Φιλιώ Χαϊδεμένου    

      

Το τραγούδι: Θα με δικάσει

      

               Θα με δικάσει ο κούκος και τ’ αηδόνι

                          μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό

                   τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι

           οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό.

           Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι

           δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά.

             Κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι

                      μάς πούλησαν για γρόσια και φλουριά.

                 Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχυα

                       και στην Αγιάσο σε μιαν έρμη εκκλησιά

       ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα

   το χάρο να φοράει θαλασσιά.

                                        

                                   στίχοι Μιχ. Μπουρμπούλης, μουσική Δ. Λάγιος

το άπιαστο προπό

          Βασίλη Καραβίτη


   Το άπιαστο Προ-πο


Ωραία λοιπόν.
Ας συνεχίσουμε κι απόψε την κουβέντα μας.
Για πόλεις που θα βρούνε το νέο σφυγμό τους
γι' ανθρώπους που θα φέρουνε νεόκοπους προορισμούς
για νέους κώδικες επαφής που θα εφεύρει το σώμα
για λέξεις παρθένες που θα αχρηστέψουν τη μόνωση
για σιωπές ακόμα εύφορες που θα συντηρούν το πάθος
γι' άγνωστες νέες συγκινήσεις που περιμένουνε πιστούς
για νέα ρίγη που ζητάνε επιδερμίδες
για νέα σχήματα που θα απορροφήσουν τις μοναξιές
για νέα συνθήματα που θα στρατολογήσουν οπαδούς
για νέες ευαισθησίες , νέες αισθήσεις , νέες διαστάσεις
για παιδιά χωρίς τους μύθους των μεγάλων
για σπίτια χωρίς δωμάτια υπηρεσίας για ένα νέο κόσμο χωρίς τα σύνορα που ξέρουμε.

Κουβέντα ας γίνεται όσο θέλετε.
Εγώ το ξέρω προ πολλού:
αυτό το δεκατριάρι δεν πιάνεται με τίποτα.

                                από τη συλλογή Λυπομανία[1989]



ποιο είναι αυτό το 13άρι;

όποιος το κυνηγάει με μανία θυμίζει...πχ τον Δον Κιχώτη;


γιατί δεν πιάνεται με τίποτα; 
μήπως κάνουμε κάτι λάθος...;

σίγουρα δεν πιάνεται με τίποτα;

και η ου-τοπία; 

ορισμός από βικιπαιδεία 

-Τι είναι η ουτοπία;

-Η ουτοπία βρίσκεται στον ορίζοντα. Είναι αυτό που όταν κάνω δύο βήματα, απομακρύνεται τέσσερα. Όταν προχωράω τέσσερα βήματα, απομακρύνεται οκτώ. Όσο μακριά και

να πάω, δεν μπορώ να τη φτάσω, ποτέ.

-Και τότε, τι νόημα έχει;

-Μα, είναι αυτό που σε κάνει να προχωράς!

                                  Eduardo Hughes Galeano

"ου_τοπίες" και "δυσ_τοπίες"
στη θρησκεία...στην πολιτική...

Utopia

More presentations from TRITO LYKEIO

      

       Φαρμάκι απ' τον ουρανό,νύχτα στην πολιτεία,μέσα σε όνειρο πικρό
ξυπνάει μια μελωδία.Ω! δεσποινίς μου ουτοπία,
                  δεν έχει εδώ άλλες καρδιές να κάψεις.Φύγε για άλλο αστερισμό κι αν σου βρεθεί κάτι καλό,να μας φωνάξεις.

[τραγούδι του αγγελάκα]

στ' αλήθεια δεν πιάνεται με τίποτα;

με τίποτα;

έστω,με τίποτα.έχει σημασία;